13 februari MEER DAN JAKOB.
Zijt gij meerder dan onze vader Jakob? Jezus antwoordde: die van dit water drinkt, zal wederom dorsten, maar wie gedronken zal hebben van het water dat ik geven zal, zal in eeuwigheid niet dorsten.
Ach, Jakob kan zijn nakroost niet terugleiden tot de paradijsrivieren Gods. Ook het oude paradijs had zijn rivieren, en het deed water ontspringen voor een wel zeer feestelijken ochtenddronk. Toch is dat kristalheldere paradijswater bestemd om onder s-menschen voet te verdwijnen; paradijsbronnen moeten eens verdrogen. Want indien de mensch in het paradijs zijn God zuiver diende, dan zou hij opgroeien tot een heerlijkheid, waarin buik en spijze zijn te niet gedaan; c drinken met den lichamelijken mond kan niet eeuwig duren. Adam heeft die ontwikkeling tot het waterlooze leven gestoord door zijn zonde. En nu drinkt de mensch; onder doornen en distelen boort hij naar verborgen water; en elke dronk bewijst hem, dat hij nog niet verlost is, en dat de moeizame kringloop der natuur nog niet is overwonnen in de opstijging tot het nieuwe, waterlooze paradijs. Zijn dronk is genade, want hij heeft hem verbeurd. Maar hij is ook prediking van oordeel: de drinker is nog niet verlost. Ook Jakob kan dat oordeel niet overwinnen; de put, waaruit koningskinderen en kameelen samen slurpen, lacht hem uit. Maar Christus komt. Hij komt, en alle dagen dringen hem naar dien zwarten dag, waarop hij zal roepen: mij dorst. De Jakobsbron zal dan voor Jakobs grooten Zoon geen zegen hebben. Maar zoo zal Hij voor Zijn volk alle bronnen annexeeren tot den dag toe, waarop hun buik en spijze en drank zijn te niet gedaan. En uit afgronden, die Jakob niet aanboren kon, haalt hij eeuwig levend water voor zijn volk. Dat is Christus meerderheid: Jakob wint, maar Christus òverwint den tijd; Jakob zet de geschiedenis voort, Christus brengt ze tot volmaking. Jakob drenkt en maakt den pelgrim zeer moe; Christus drenkt en brengt hem in het Vaderhuis. LEZEN: Jesaja 12. a. Opgenomen in VWS I,148-149. Eerder gepubliceerd als Meer dan Jakob, Leidsche Kerkbode 5 (1926v) 33 (17 december 1926). b. Vgl. Prediker 1:7. c. Vgl. 1Korintiërs 6:13. |